او بر اثر شدت هوا پرستى و چسبيدن به لذات جهان ماده ، يك حال عطش نامحدود و پايانناپذير به خود گرفته كه همواره دنبال دنيا پرستى مىرود ، نه به خاطر نياز و احتياج بلكه به شكل بيمار گونه اى همچون يك « سگ هار » كه بر اثر بيمارى هارى حالت عطش كاذب به او دست مىدهد و در هيچ حال سيراب نمىشود اين همان حالت دنيا پرستان و هوا پرستان دون همت است ، كه هر قدر بيندوزند باز هم احساس سيرى نمىكنند . سپس اضافه مىكند كه اين مثل مخصوص به اين شخص معين نيست ، بلكه « مثالى است براى همه جمعيتهايى كه آيات خدا را تكذيب كنند » ( * ( ذلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا ) * ) . « اين داستانها را براى آنها بازگو كن ، شايد در باره آن بينديشند و مسير صحيحى را پيدا كنند » ( * ( فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ) * ) . بلعم باعورا دانشمند دنياپرست و منحرف همان گونه كه ملاحظه كرديد آيات فوق نامى از كسى نبرده بلكه سخن از يك عالم و دانشمند مىگويد كه نخست در مسير حق بود ، آن چنان كه هيچكس فكر نمىكرد روزى منحرف شود اما سرانجام دنيا پرستى و پيروى از هواى نفس چنان به سقوطش كشانيد كه در صف گمراهان و پيروان شيطان قرار گرفت . ولى از بسيارى از روايات و كلمات مفسران استفاده مىشود كه منظور از اين شخص مردى به نام « بلعم باعورا » بوده است كه در عصر موسى ع زندگى مىكرد و از دانشمندان و علماى مشهور بنى اسرائيل محسوب مىشد ، و حتى موسى ع از وجود او به عنوان يك مبلغ نيرومند استفاده مىكرد ، و كارش در اين راه آن قدر بالا گرفت كه دعايش در پيشگاه خدا به اجابت مىرسيد ، ولى بر اثر تمايل به فرعون و وعد و وعيدهاى او از راه حق منحرف شد و همه مقامات خود را از دست